Foto:
Columns Noël Creemers

Vogelaars

Column van Noël Creemers

Geniet er nog maar even van, want straks als er geen corona meer is, dan is het uit met de pret, hebben we weer honderden kilometers aan files, is iedereen weer super gestrest, moeten we dit en kunnen we dat, worden we weer geregeerd door de tijd en horen we door het lawaai van vliegtuigen, auto’s en motoren de vogels niet meer fluiten en dat is misschien nog wel het ergste van alles, want wat stemmen al die gevederde vrienden ons toch vrolijk, je zou haast vergeten dat de halve wereld ontwricht is door dat nare virus. Reeds om half zes ’s ochtends gaan ze van start en pas als het ’s avonds gaat schemeren geven ze er de brui aan. Wat een volhouders! Kennis van vogels, laat staan van vogelgeluiden, heb ik niet en juist nu ervaar ik dit als een vreselijk gemis. Het lijkt me mieters om op basis van het horen van het geringste piepje of simpelste deuntje met veel aplomb te kunnen beweren dat het een matkop betreft of om een paapje gaat. Helaas, dat is me niet gegeven, hetgeen niet betekent dat de wereld der vogelaars, mij onbekend is. Onlangs nog heb ik, beschikkend over net meer kennis van mensen dan van vogels, enkele (voormalige) vrienden gedetermineerd als 24 karaats vogelaars. Da’s gemakkelijk genoeg, want een vogelaar is domweg iemand met wie een zinnig gesprek niet te voeren is, tenzij daar woorden in voorkomen als snavelgrootte, vederpracht, vliegpatronen, habitat (een heel mooi woord!) en zangwijze. Gaat het gesprek over voetbal, over wat er op de televisie is geweest of over Donald Trump, heel menselijke onderwerpen toch, dan haakt de vogelaar af, is het voor hem of haar tijd om naar bed te gaan. Als leek op pad gaan met een vogelaar teneinde meer kennis te vergaren over de wondere wereld der vogels raad ik u met klem af. Inzake dit aspect van het menselijk bestaan heb ik enige ervaring, waardoor ik u op een briefje kan geven dat dit slechts een hoop dodelijk saaie uren gaat opleveren, voor u welteverstaan, niet voor de vogelaar, want die heeft werkelijk de tijd van zijn leven zolang hij maar kan turen totdat hij een ons weegt en de oren kan spitsen gelijk Mr. Spock van Star Trek. Vogelaars, werkelijk, het zijn vreemde vogels.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden