Columns Noël Creemers

Wat wij aten

Foto: Foto:

Schepten mijn vader en moeder voor ons kinderen op of gingen de pannen rond, eerst het vlees, dan de piepers en als laatste de gekookte groente(n) of was het zo geregeld dat de pannen op tafel werden gezet, klonk er een soort van startsein, te denken valt aan een pistoolschot, en vielen we dan, op de hoogte van het spreekwoord 'wie het eerst komt wie het eerst maalt', nagenoeg uitgehongerd aan op het liefdevol bereide voedsel? Hoe ik mijn hersens ook pijnig, het lukt me maar niet die vraag afdoende te beantwoorden, dus houd ik er het maar op dat er door mijn ouders gevarieerd werd in de wijze waarop de spijzen werden gepresenteerd, de ene keer zus en de andere keer zo, wellicht om de spanning erin te houden en sleur te voorkomen. Zes dagen per week sierden 'erpels' de dis, de groenten waren in 100% van de gevallen gekookt en doorgaans van het type erwt en/of wortel en aangaande het vlees staan me het sucade- en speklapje helder op het netvlies. Eén keer per week, standaard op zondag, was het bal bij ons thuis. Dan namelijk deed mijn vader reeds in de vroege middag een professioneel ogend schort om ten einde zich te wijden aan het vervaardigen van wat bezwaarlijk een maaltijd genoemd kon worden, nee, het was niets minder dan een pièce de résistance. Overigens was ook in dit wekelijkse meesterstuk de variatie ver te zoeken; een nasischotel was het en bleef het. Nog ben ik mijn vader dankbaar dat hij voor mij, de jongste en meest verwende van het stel, een eigen maaltijd bereidde, die bestond uit, dat wel, rijst, met daarbij boter en suiker, meer niet. Afgezet tegen zijn 'origineel Indonesische nasi goreng' smaakte dit ronduit eenvoudige gerecht goddelijk. Niet dat ik helemaal niets had met de oosterse keuken, integendeel, ik was daar verzot op, behalve als die, zoals bij de nasi van ons vader, alleen bestond uit van die veel te fijn gesneden groenten. De plaatselijke Chinees, Lai Do, hield zich met betrekking tot de groenten gelukkig in, stelde daarvoor in de plaats zoete sauzen, malse kippen en geurige spijzen en daarmee schoot hij wat mij betreft recht in de roos. Mijn culinaire hoogtepunt van het jaar begon dan ook op het moment dat mijn vader de hoorn van de haak nam en ik hem, korte daarna, wat getallen hoorde zeggen.

Meer berichten