Columns Noël Creemers

Het zit erop!

Foto: Foto:

Nee, dit is niet mijn laatste column. Wat er wel opzit is de dorpsquiz. Over dat jaarlijkse festijn heb ik het in mijn vorige column al gehad. Daarin kwam ik echter maar niet tot de crux. Uiteindelijk werd het een verhaaltje over gezellige schoolbanken enzo. Feitelijk was er over die dorpsquiz natuurlijk niet veel te melden. Die was immers nog niet geweest. Ja, ik had natuurlijk iets kunnen schrijven over vorige edities. Maar ja, oud nieuws, wie zit daar nu op te wachten? Deze column echter tik ik op 30 oktober. Inderdaad, vier dagen na de derde Dorpsquiz van Heeze. Die is, om maar met de deur in huis te vallen, goed verlopen. Er zijn doden noch gewonden vallen. Dit is ongetwijfeld te danken aan de moeilijkheidsgraad. Die bleek beduidend lager te zijn dan die van eerdere edities, toen er overigens ook geen slachtoffers zijn gevallen. Het spreekt voor zich dat ik diverse aanbiedingen heb gehad om me bij een groep aan te sluiten. Menigeen is ervan op de hoogte dat mijn parate kennis op diverse gebieden fenomenaal is. Zo weet ik (nagenoeg) alles over loodgieten in de Verenigde Staten van de 18e eeuw. En ook het liefdesleven van de meubelkever kent voor mij weinig geheimen. Krachtig en ferm heb ik echter op al die aanbiedingen, eerder smeekbedes nee gezegd. Ik vind namelijk dat het iets oneerlijks heeft als ik meedoe. Ervaring met dorpsquizzen heb ik overigens niet. Het fenomeen 'pubquiz', enigszins vergelijkbaar, is me wel bekend. Het is nu denk ik een jaar of twee geleden dat ik met een viertal ook hyperslimme mensen heb meegedaan aan zo'n in een gezellige kroeg plaatsvindende krachtmeting. Onze verwachtingen waren van meet af aan hooggespannen, maar toen wij de kroeg binnentraden en de reeds aanwezigen, onze mededingers, hun hoofden tot ons wendden, gewerd ons vertrouwen op een goede afloop recht grenzeloos. Dit was duidelijk een geval van 'kat in het bakkie'. Waarom die quiz laten doorgaan? Het was nu toch al duidelijk wie er met de buit vandoor zou gaan. Wij, 'Team De Betweters'. Niet langer zal ik u in spanning houden hoe wij zijn geëindigd. Ons viel na dit avondje zwoegen een prijs ten deel, de poedelprijs welteverstaan. De beker die wij in ontvangst mochten nemen, staat op mijn bureau. Het is de enige beker die ik heb.

Meer berichten