Groningen

Foto: Foto:

Gemiddeld één keer per jaar ben ik in de provincie Groningen. Doorgaans blijft mijn bezoek aan deze noordelijke provincie beperkt tot de stad Groningen. Dat is zonder meer een leuke stad waar je je met al die studenten snel oud voelt. Door al die studerenden, die overigens lang niet allemaal oorspronkelijk uit Nederland komen, struikel je er over de fietsen. Al die rijwielen geven de stad een oer Hollands karakter. Leuk! Verlaat je de stad aan de noordkant, zoals ik recent heb gedaan, dan kom je al snel in een geheel andere wereld terecht. Binnen de kortste keren ben je helemaal alleen en omringd door akkers en weilanden. Bijna geen mens te bekennen daar. Dit kan met recht platteland worden genoemd, want het is hier geheel vlak, en weids. Anders dan hier in Brabant, waar de dorpen steeds meer de neiging hebben om tegen elkaar aan te schurken, is het in Gronigen vaak een heel eind gaans voordat je weer eens in de bewoonde wereld arriveert. Na een paar dagen daar te hebben vertoefd, kwam er een zekere rust over me. Dat hier niet zoveel te beleven is, blijkt ineens een pluspunt te zijn. Ook de mens blijkt hier anders te zijn, hij lijkt wel meer tijd te hebben. Ja, het leven is hier zeker minder gejaagd dan bij ons. Ofschoon Groningers de naam hebben stug en gesloten te zijn en de kat uit de boom te kijken, heb ik hier tijdens mijn verblijf niets van gemerkt. Natuurlijk is niet iedereen bereid tot een kletspraatje, maar een vriendelijk 'goedendag', uitgesproken met die heerlijke Groningse tongval, kan er altijd wel van af. Ik kreeg het gevoel dat het hier is zoals het vroeger bij ons was. De betrokkenheid op elkaar, één der kenmerken toch van het leven vroeger, is hier nog groot, hetgeen misschien niet zo vreemd is, want door die kleinschaligheid - plaatsen van enige omvang heb je hier niet - moet het wel zo zijn dat je iedereen in je directe omgeving persoonlijk kent. Dat heeft absoluut iets kneuterigs en aandoenlijks, waar mijns inziens niets mis mee is. Het lijkt wel wat op het Franse platteland, met al die boerengehuchtjes. Dat is misschien wat fraaier, maar Groningen is dichterbij.

Meer berichten