Columns Noël Creemers

Net geen Geesink

Foto: Foto:

Als kleine knaap was ik uitermate schriel. Ik had de lichaamsbouw voor ballet, maar om niet nog verder te dalen in de pikorde leek het verstandig daar verre van te blijven. De grootste held van onze klas, de alfaman in de dop, was X. Zijn geheim: hij deed aan judo en was, beschikkend over een bruine band, daarin ook nog eens behoorlijk ver. Dat gejudo en die band gaven status en aanzien en wee degene die hem van zijn rots wilde afduwen! Dus meldde mijn moeder, die het beste met mij voor had, mij aan bij de plaatselijke judoclub, die onder leiding stond van een levensechte GVR, wiens naam Piet was. Al snel bleek ik talent te hebben, ofschoon louter voor de judo koprol, die lichtelijk afwijkt van een gewone koprol. Voor de grepen, zwaaien, worpen en klemmen bleek ik helaas beduidend minder gevoel te hebben. Kwamen die aan de orde, en dat was helaas reeds het geval na een paar minuutjes heerlijk te hebben gekoprold, dan stond de les wat mij betreft vooral in het teken van pijn. Dagen na zo'n les liep ik nog mank; ballet lonkte. Onder judo uit gaan was echter geen optie; het judopak was immers nog lang niet afgeschreven en de contributie vooruitbetaald voor een jaar. Dus onversaagd zette ik verdere schreden op het zo weerbarstige pad van de judoka. Na een half jaar of zo was het zover: ik mocht op voor het eerste judo-examen, ter verkrijging van de zo felbegeerde gele band. Hoe ik het heb gedaan, weet ik nog steeds niet, maar na ruim een half uur ploeteren was ik in de ogen van Piet, die juist op die belangrijke dag kennelijk niet op z'n scherpst was, een gele band waardige judoka. Dat smaakte naar meer en jawel, koud een half jaar daarna had ik de volgende band, de zogeheten oranje slip, te pakken. Nu werd het tijd voor het echte werk en dat was: een judotoernooi! En dat is dus mijn zwanenzang geworden. Mijn tegenstander in de eerste ronde was een meisje, jonger en beduidend magerder dan ik. Kat in het bakkie, dacht ik. Een tel na aanvang van de strijd vloog ik door de lucht, zo'n beetje richting de uitgang van het sportcomplex. Kort daarna ben ik postzegels gaan verzamelen. Van mijn judopak heb ik nog jaren plezier gehad, met carnaval.

Meer berichten