Columns Noël Creemers

Bohemian Rhapsody

Foto: Foto:

Hebt u ook de film Bohemian Rhapsody, over de rockgroep Queen en meer in het bijzonder zanger Freddie Mercury gezien? Zo nee, dan bent u naar ik heb begrepen, één van de weinigen. U bevindt zich dan overigens wel in zeer goed gezelschap, want in ieder geval ook deze jongen is tot op heden aan die rolprent voorbijgegaan. Ik volg Queen al sinds het midden van de jaren zeventig, vind dat ze een groot aantal puike nummers hebben gemaakt en ben van mening dat Freddie niet alleen een beste zanger maar ook een persoonlijkheid van jewelste was. Zijn toch niet onverwachte overlijden in 1991 was een enorme schok voor mij, en natuurlijk voor vele anderen, zonder meer vergelijkbaar met het overlijden van Elvis in 1976 en John Lennon in 1980. Ik weet nog als de dag van gisteren dat ik in 1975 van mijn zus de nieuwe Queen LP A Night at The Opera kreeg, zomaar. Deze band kende ik wel van naam, maar met hun muziek was ik niet echt bekend. Hun nieuwe LP beloofde echter veel goeds. De hoes was prachtig, met veel wit, een intrigerende prent met leeuwen en een zwaan en vooral die sierlijke, lichtelijk klassieke letters maakten mij heel nieuwsgierig naar de muziek. Snel had ik het cadeau van mijn zus op de draaitafel liggen. Afwisseling bood de LP in voldoende mate. Stevige rocknummers, bijna hardrock, werden afgewisseld met ballads en liedjes die uit lang vervlogen tijden leken te komen. Heel aardig allemaal, maar toch geen wereldklasse, vond ik. Totdat het een na laatste, elfde nummer zich aandiende. Het heette Bohemian Rhapsody en beloofde 6 volle minuten te duren. Dat was spekkie naar mijn bekkie, want ik was toentertijd helemaal verkikkerd op lange songs. Vanaf de eerste klanken, een koorstukje, bijna klassiek, was ik verkocht. In dit nummer zat alles wat ik mooi vond en vind aan muziek: prachtige (samen)zang, complexe, verrassende overgangen, afwisseling van lieflijk en ruig en een fantastische tekst, waarvan ik overigens geen bal begreep. Ruim 40 jaar later draag ik dit nummer nog steeds in mijn hart en ik wil het daar graag houden. Dat en niets anders is misschien wel de reden dat ik die film niet wil zien.

Meer berichten