Foto:

'Het overkomt je in twee minuten'

Fransje Thijssen

Margriet en Peter Vrijhoef

Voor Margriet en Peter Vrijhoef heeft het leven in korte tijd een andere wending genomen. In augustus 2017 werd Peter getroffen door een herseninfarct. Voor echtgenote Margriet heeft het voorval een enorme impact: "Ik ben nog steeds niet geland". Naast de emotionele verwerking en steun bieden aan haar man, moest ze zich voor passende zorg een weg banen door de doolhof van bureaucratie.

Heeze - Tot augustus 2017 stonden Margriet (63) en Peter (65) midden in het leven: Kinderen, kleinkinderen, baan, vrijwilligerswerk, sport, theater en sociale contacten. Als werktuigbouwkundige heeft Peter verschillende banen gehad, de laatste als directeur van zijn interieurbouwbedrijf. Als vrijwilliger zette hij zich in voor 'Over Rood', een organisatie die ondernemers met financiële problemen ondersteunt. Margriet werkte voor een docentenvakbond en gaf gymlessen. Margriet: "Ik stond naast Peter toen het gebeurde: Een herseninfarct. Een stolsel in de hersenstam sluit de zuurstoftoevoer naar de hersenen af. De neuroloog heeft er alles gedaan om de schade te beperken." Peter begrijpt de dingen nog wel maar het taalgebied is verdwenen. Lezen, schrijven of spreken gaat niet meer. Het linkerhersendeel is aangetast waardoor het rechterdeel van het lichaam ontkend wordt. De motoriek van de rechterarm, het rechterbeen en het rechteroog is uitgevallen. "Peter werd een kasplant; was vaak incontinent, kon niet eten en sliep veel." Na intensieve revalidatie op Berkenheuvel en Blixembosch is hij op 20 april thuisgekomen. Het vinden van thuiszorg was moeilijk vandaar dat Margriet een 'zorgmakelaar' inschakelde en terecht kwam bij 'Saar aan Huis', een particuliere thuiszorgorganisatie. Elke morgen wordt Peter geholpen met douchen, aankleden en ontbijten door Margriet of een van de 'Saars': "Het zijn warme en betrokken mensen", vindt Margriet. De gemeente en het Sociaal Team hebben geholpen met het aanpassen van de bad- en slaapkamer zodat alles gemakkelijker gaat en Peter 's nachts zelfstandig naar het toilet kan. De zorg in Nederland is goed georganiseerd maar je moet veel formulieren invullen. Margriet: "Niemand leert je hoe je met een PGB moet omgaan." De dagen van Peter zijn nu voornamelijk gevuld met fysiotherapie, ergotherapie en logopedie. Hij kijkt graag naar sport op tv en wordt vaak opgehaald door vrienden om iets te ondernemen. Op het zorgatelier leert hij zich te uiten door middel van expressie. Margriet heeft tot nu toe weinig tijd voor zichzelf, haar leven is totaal anders dan voorheen. "Ik zit nog veel in de sfeer van organiseren." Voor Peter is de confrontatie met wat hem is overkomen, en het accepteren dat het nooit meer verandert, soms moeilijk, het maakt hem machteloos en emotioneel. "Toch zijn er lichtpuntjes", vindt Margriet, "Ik ben positief omdat we al veel bereikt hebben, we kijken met optimisme naar de toekomst. Peter houdt van gezelligheid en van het leven, hij doet op zijn manier weer met alles mee: Mijn man is er nog".

Meer berichten