Columns Noël Creemers

Muziekinstrument

Foto: Foto:

U kunt gerust van me aannemen dat het leren bespelen van een muziekinstrument op latere leeftijd bepaald geen sinecure is. Zo ken ik iemand, nee, ik noem geen namen, die op 55-jarige leeftijd ineens het lumineuze idee kreeg om saxofoon te gaan spelen. Hij is een echte jazzfanaat, dus op enig moment heeft hij ongetwijfeld gedacht: wat Hans Dulfer kan, kan ik ook en waarschijnlijk beter. Dus hij ging ervoor! Hij meldde zich aan op les bij één der beste docenten in de wijde omtrek. Alleen deze persoon, zo vertelde hij me, kon ervoor zorgen dat hij over een goed jaar of zo op de planken van de beroemdste jazztempels van de wereld zou staan. Kortom, aan fanatisme en vertrouwen ontbrak het hem bepaald niet. Na één les was zijn enthousiasme alleen nog maar groter. Vol trots vertelde hij me dat zijn docent van mening was dat hij de 'amazuur' had van een Charlie Parker. Ik besloot mijn kennis met rust te laten en hem tijd te geven rap door te stoten naar de fine de fleur der saxofonisten. Het heeft helaas niet zo mogen zijn. Na drie maanden nam ik weer eens contact met hem op. Ik veronderstelde dat zijn eerste concert nakende was. Nimmer heb ik iemand gezien die zo in zak en as was. Hij zat er werkelijk helemaal doorheen. Toen ik hem vroeg wat er loos was, barstte hij in huilen uit. Na enige tijd bedaarde hij en kwam het hoge woord eruit: het wilde bepaald niet vlotten met de saxofoon. Hij kwam adem tekort voor het blazen van fatsoenlijke noten en tot overmaat van ramp misten zijn vingers, alle tien, de nodige souplesse. Saxofoon spelen deed hem zelfs pijn. Teleurgesteld was hij gestopt met de lessen, ongetwijfeld tot verdriet van zijn docent, die een bron van inkomsten zag wegvallen. En nu ben ik dus van plan piano te gaan spelen. "Jouw vingers schreeuwen gewoon om een piano", zo was iemand laatst van mening. Dat leek me voldoende basis te zijn voor een succesvolle carrière als concertpianist. Het echec van mijn kennis indachtig, besloot ik in eerste instantie te gaan voor zelfstudie. Ik snelde naar de juiste winkel en schafte daar maar liefst 2 boekjes aan: 'Snel piano leren spelen', de basiscursus, en 'Op weg naar roem', het vervolg op die cursus. Bij thuiskomst bleek ik toch iets over het hoofd te hebben gezien: ik heb geen piano.

Meer berichten