Foto:

Bouwen aan 'n heilig, veilig onderkomen

Fransje Thijssen

Het kerstverhaal visueel gemaakt

De dag na Sinterklaas zijn ze weer vol enthousiasme begonnen: De vrijwilligers die voor het 13e jaar een grote kerststal bouwen op het grasveld voor de Sint-Martinuskerk in Heeze. Het is inmiddels een mooie traditie geworden die zorgt voor warmte en sfeer gedurende Kerstmis en de donkere dagen ervoor.

Heeze - Ongeveer acht werkdagen zijn er nodig om met negen man de stal op te bouwen. De eerste dag werken de mannen in de bossen van het Brabants Landschap waar ze al het snoeihout dat nodig is mogen meenemen: Stammen, buigzaam rondhout, takken en twijgen. De materialen worden per tractor vervoerd naar de bouwplaats, waar alles gesorteerd word neergelegd. Het geraamte wordt met behulp van de tractor opgezet, elk jaar op dezelfde plaats, waarbij de bouwers uitgaan van een merkteken in de grond. De ingang van de stal is gericht naar het kerkplein. Het is belangrijk voor de veiligheid dat de basis stevig staat, Huub van Hout en Wim Scheepers zorgen voor een degelijke constructie. Lange stammen van Douglassparren, die goed tegen weersinvloeden kunnen, worden gebruikt voor de schuine staanders die met elkaar verbonden zijn door buigzame takken. Het dak is waterdicht gemaakt. Het ontwerp van de stal, het interieur en de figuren zijn in 2006 ontworpen door beeldhouwer en schilder Ben Meulman uit Waalre. Ben: "De vorm van een driehoek is bewust gekozen, bouwkundig gezien is dit de sterkste vorm. De stal is bestand tegen harde, westenwind. Meubelen als de kribbe, voederbakken en een ladder zijn met touw of pen-en-gat verbinding aan elkaar gemaakt. Het geheim van de stal is de sfeer die je voelt als je erin bent, het veilige dak, de geur van hooi, stro en dennen is heerlijk." In 2006 is Hans ook begonnen met het maken van de figuren. De basis van elk figuur bestaat uit duimdik betonijzer, de ledematen zijn bekleed met hooi en daarna met touw omwonden. De benen van de herders kregen puur schapenwol in plaats van hooi. Bijzonder zijn de hoofden van de figuren, het zijn afgietsels van gezichten van bestaande mensen uit Heeze. Ben: "Op de gezichten van deze personen heb ik indertijd vaseline gesmeerd en daarop een laag gips aangebracht." Ook is er veel moeite gedaan om passende kleding te vinden en te naaien. Door Ben en zijn vriendin Marij werd in Stiphout naar stoffen gezocht en bij 'Smitje' in Eindhoven naar passementen. Er zitten heel wat uren in de figuren, vingerkootjes werden stuk voor stuk aan elkaar gemaakt om natuurlijke handen te krijgen. "Drie jaar geleden werd het hoofd van het kindje Jesus te groot bevonden", zegt Ben, "Ik heb het opnieuw gemaakt. De meeste kunstenaars hebben de neiging Jesus ouder uit te beelden dan hij is door zijn 'grootsheid'." Voor de bouwgroep, de ontwerper en alle vrijwilligers die hand- en spandiensten verleenden is het een mooie manier om toe te leven naar Kerstmis, zij zijn een deel van de gelovige gemeenschap en dragen dit uit.

Meer berichten