'Het grijze haar is inmiddels van mezelf'

Sinterklaas tijdens de intocht in Budel. Foto: archief FotoDeMeus
Sinterklaas tijdens de intocht in Budel. Foto: archief FotoDeMeus (Foto: )

Roy de Leijer

Trouwe sinterklaasvrijwilliger

Jen Adams is al 50 jaar lang een trouwe helper van Sinterklaas. Afgelopen zondag waren voor de allerlaatste keer alle kinderogen op hem gericht bij de sinterklaasintocht in Soerendonk.

SOERENDONK - In 1969 hees Jen Adams (75) zich voor de eerste keer in een sinterklaasoutfit. Met zijn 26 lentes was hij een piepjonge hulpsinterklaas.

In zijn toenmalige woonplaats Soerendonk werd Adams gevraagd om bij de lokale KPJ-afdeling in te vallen voor een zieke sint. Zijn sinterklaaskostuum zat meteen als gegoten. Adams: "Ik heb mijn baard regelmatig vast moeten houden anders was hij van het lachen van mijn gezicht geschoven." Daarna stroomden de aanvragen van andere verenigingen en buurtschappen binnen. Ook in andere plaatsen, zoals zijn huidige woonplaats Budel, maar ook in Dommelen, Eindhoven, Son was Adams een graag geziene hulpsinterklaas. Ook bij de intochten. Vanaf het begin van de jaren tachtig was hij in Budel en Soerendonk van de partij. Na 36 intochten in Soerendonk en 35 in Budel houdt hij het intochtgebeuren na dit jaar voor gezien.

Vroeger maakte hij zijn entree per paard. Adams: "Ik ben echter geen ruiter. Ik kan op een paard zitten, maar daar is alles mee gezegd. Een keer is mijn paard op hol geslagen omdat ze schrok van de pieten. Ook heb ik een keer op een heel klein paardje gezeten. Toen kwam ik met mijn voeten bijna op de grond."

De paardenrug heeft hij al weer heel wat jaren geleden verruild voor een comfortabel plekje in een koets. Ook op andere locaties, zoals scholen en zorgcentra, maakte de Budelse hulpsint zijn opwachting. Daar werd hij onder meer afgeleverd in een politieauto, brandweerwagen, hoogwerker of zelfs een vliegtuig.

Een van de voordelen van het ouder worden is dat Adams niet meer hoeft te worden geschminkt. Adams: "De rimpels en het grijze haar zijn inmiddels van mijzelf. En tegenwoordig zijn ook de baarden van een betere kwaliteit. Ze blijven veel beter plakken. Ook mijn eigen kleinkinderen herkennen me niet. Ik zorg er altijd voor dat ze me eerst zien, voordat ik ga praten."

Adams heeft verschillende generaties kinderen de revue zien passeren. Hij geeft aan dat er in de loop der jaren veel is veranderd. "De kinderen zijn minder bang en wat vrijer geworden. Ze durven van alles te vragen", aldus de Budelnaar.

Eén keer speelde Adams voor Kerstman. Adams: "Dat was meteen de eerste en laatste keer. Het 'Ho ho ho!' van de Kerstman ligt me niet zo. Ook miste ik de wisselwerking met mijn pieten."

Dit jaar hijst de sinterklaasvrijwilliger zich een keer of acht in een habijt. In de hoogtijdagen was dit een keer of twintig. Zondag in Soerendonk was zijn laatste intocht. "Het wordt te zwaar. Vooral omdat ik steeds meer problemen met mijn gehoor krijg. Het zijn bovendien lange dagen", aldus Adams. Sinterklaas kan nog wel een beroep op hem doen voor het bezoeken van onder meer scholen en zorgcentra.

Meer berichten

Shopbox