Columns Noël Creemers

Social media

Foto:

Algemeen bekend is dat in de wereld lang niet alles op rolletjes loopt. Vooral in menig ver van ons verwijderd land is het soms kommer en kwel. Honger, armoede, oorlog en ander geweld, het houdt her en der maar niet op. Dan hebben we het in Nederland toch maar goed. Maar ook hier is het niet louter rozengeur en maneschijn. Was het maar waar! Dan zouden we immers wonen in het paradijs en dat gaat nu eenmaal niet, want dat zal ons pas deelachtig worden als we onze laatste adem hebben uitgeblazen.

Om maar wat te noemen en op het gevaar af dat veel mensen het niet met me eens zullen zijn, maar wat mij betreft zouden we rap wat meer los moeten zien te komen van die zogeheten social media, in correct Nederlands sociale media. Zijn die media wel zo sociaal? Buiten kijf staat dat ze zo wel zijn bedoeld, maar in de praktijk blijkt er een hoop ellende uit voort te kunnen komen. Gelukkig wordt er met enige regelmaat in het nieuws aandacht besteed aan wat me maar de keerzijde van die sociale media zullen noemen, te weten de mogelijkheden die daardoor worden geboden je medemens te bedreigen, af te persen, onder druk te zetten, te kwetsen en, vooral populair bij de jeugd, te pesten. Ogenschijnlijk onschuldiger, maar daarom niet minder verwerpelijk, is het doorgaans in volstrekte anonimiteit spuien van kritiek. De hele goegemeente moet er kennelijk van op de hoogte worden gesteld dat jij op die en die dag, bij dat en dat restaurant een biefstukje voorgeschoteld hebt gekregen dat toch echt iets te doorbakken was. Gewoon ter plekke bij de ober melden zou ik zeggen en de kans is groot dat het wordt opgelost. Is in meerdere opzichten een stuk socialer. Waar ik bevreesd voor ben is dat die sociale media ons uiteindelijk verder van elkaar verwijderen dan dat ze ons tot elkaar brengen. Ik zie het al voor me, als we zo doorgaan communiceren we straks alleen nog maar door gebruik te maken van allerhande apparaten met daarop een jungle aan programma's. We zijn virtueel met heel de wereld in contact maar voelen ons misschien wel meer alleen dan ooit tevoren. Weg zijn het gesproken woord, de veelzeggende blik in iemands ogen, het zachte aanraken, de liefdevolle omhelzing. Sciencefiction is dan werkelijkheid geworden. Ik hoop het niet mee te maken.

Meer berichten

Shopbox