Logo deparelvanbrabant.nl
Columns Noël Creemers

Omtrent de dood

Toen ik jong was kon ik me eigenlijk niet voorstellen dat er een dag zou komen waarop je als mens onherroepelijk in praktische zin met de dood aan de gang moet en ofschoon ik op een leeftijd ben dat ik statistisch gezien nog tientallen jaren voor de boeg heb, lijkt het er toch op dat nu reeds het moment daar is dat ik me, wil ik niet te laat zijn, als de wiedeweerga moet gaan buigen over zaken als levens- en gewoon testament, uit te keren lijfrentes en wat er dient te gebeuren met mijn stoffelijk overschot. Ik valt me op namelijk dat het meer en meer voorkomt dat ik hele avonden vrolijk met familie en vrienden over dit soort zaken aan het keuvelen ben, avonden overigens die door mij steevast worden afgesloten met een ferm: ja, dat moeten we dan maar eens gaan regelen! Hetgeen ik tot op heden dus niet heb gedaan. Dat ik me er maar moeizaam, of eigenlijk niet toe kan zetten alles omtrent de dood, behoudens het sterven zelve uiteraard, krachtig bij de kop te pakken, heeft denkelijk te maken met een op niets gestoelde aanname dat iets waarover je niet praat of waarmee je niet bezig bent ook niet gebeurt. De man met de zeis kan buiten de deur worden gehouden door hem eenvoudig dood te zwijgen! Ik weet, naïef gedrag, maar feit is dat het tot op heden wel werkt. Enige tijd geleden en rijdend van Heeze naar Someren viel mijn oog op een glimmend bord van Natuurbegraafplaats Schoorsveld. Iets dat zo mooi wordt aangegeven moet ook wel mooi zijn, bedacht ik me, en dus draaide ik af naar rechts, passeerde even later het mij welbekende en helaas al te vaak bezochte crematorium om uit te komen bij een inderdaad wonderschoon stukje natuur: Schoorsveld! Er is een parkeerplaats, een naar het mij toeschijnt met duurzame dan wel afbreekbare materialen gebouwd paviljoen, er is een artificieel ven en het landschap is zo dat je tot voorbij de dood kunt kijken. Levend kom je hier tot rust; eenmaal dood heb je er rust. Zeker een optie voor later, zo concludeerde ik, en bijna in figuurlijke zin opgewekt verliet ik het terrein. Aangaande de dood leek ik ineens meters te maken. Sindsdien ben ik me fanatiek aan het verdiepen in de mogelijkheden betreffende aan het verscheiden gerelateerde zaken, zonder overigens ook maar enige knoop te hebben doorgehakt. Maar dat er besluiten genomen gaan worden is welhaast zeker. Als ik maar tijd van leven heb.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox