Columns Noël Creemers

De museummens

Bekend is dat je op een terras prettig heimelijk mensen kunt observeren, zeker als het zonnig is en je ogen verborgen zijn achter een zonnebril met van die populaire, ultradonkere glazen. Onlangs ben ik er echter achtergekomen dat een nog geschiktere plaats voor het bespieden van mensen het kunstmuseum is. De bezoekers aan een museum zijn zó bezig met kunst en zó weinig met de rest, dat vrijelijk observeren hier werkelijk kinderspel is. Het spreekt voor zich dat de mens zich daar, in zo'n uiterst serieuze omgeving als het interieur van een museum, wat anders gedraagt dan op een frivool terras, wat minder uitbundig vooral. Men is nu eenmaal bezig met zaken die niet voor de poes zijn en die laten zich nu eenmaal bezwaarlijk rijmen met scherts en luim. Al te veel geschater hoor je dan ook niet in zo'n museumgebouw. Wat ik zie is dat de doorsnee kunstminnaar opvallend vaak de hand, normaliter de linker, aan de kin heeft en hiermee bedachtzaam pleegt te wrijven, half over de wang en half over de kin. Dit doet hij overigens uitsluitend als hij zich vóór het een of andere kunstwerk heeft opgesteld. Gaat hij na enige tijd daar te hebben verwijld weer aan de wandel, dan gaat de hand onmiddellijk van de kin. Wel maakt hij dan nogal eens een schuddende of knikkende beweging met het hoofd , ongetwijfeld een uiting van diepe afkeer of onbegrip voor het tentoongestelde dan wel, in geval van knikken, een signaal van instemming. Ook zie je in een museum veel bezoekers die in het oneindige lijken te staren. De blik toont wezenloos, maar is dat niet. Het kunstwerk, toch iets anders dan een wasknijper of een fles melk, dient immers te worden aanschouwd en dat vergt concentratie en bewegingsloosheid. De mondhoeken staan daarbij ferm naar beneden, alsof het einde ter tijden nabij is. Kunst kijken is geen sinecure. Het behoeft geen betoog dat in een museum uitzonderlijk weinig wordt gesproken. Alle communicatie tussen mensen lijkt bij het binnentreden van een kunsttempel te verdwijnen en dat terwijl er bij mijn weten nergens bordjes staan waarop staat 'klep houden' of iets dergelijks. Gezellig in de normale betekenis van het woord is het in een museum niet. Wel hebben de mensen het hier uitstekend naar hun zin, gezien de gemiddelde tijd die er per bezoek wordt doorgebracht: bijna 2 uur. Wie even op zichzelf wil zijn, zich onbespied wanend, spoed zich naar een museum!

Meer berichten

Shopbox