Columns Noël Creemers

Friettent

In Aalst, waar ik ben opgegroeid, waren we reeds in de jaren zeventig zo gelukkig te beschikken over maar liefst twee uitstekende friettenten, Waterkamp en Van der Heijden. Die waren beiden gevestigd in het centrum, of wat daarvoor moest doorgaan. Waterkamp, die althans in Aalst al geruime tijd geleden de frietjes aan de wilgen heeft gehangen - er is een frituur in Eindhoven die wordt bestierd door een zekere Waterkamp; de vraag is natuurlijk of dit DE Waterkamp of één zijner nazaten is – was zo vooruitstrevend het bakken van friet te combineren met het presenteren van snacks in een zogeheten snackautomaat. In die automaat van Waterkamp lagen de heerlijkste versnaperingen, zoals frikandellen, kroketten, nasischijven, bamiballen en, tja, dat was het wel zo'n beetje. Van ribster, mexicano en picanto, heden ten dage populaire snacks, had Waterkamp geen weet. Voorbijgaan aan deze prachtige frituur zonder even naar binnen te wippen om tot de aanschaf van één van 's mans lekkernijen over te gaan was schier onmogelijk. Deed je dat toch en sloeg je na ongeveer 100 meter linksaf, dan stond je al snel voor de snackbar van Van Der Heijden. Deze was groter en duidelijk luxer dan die van Waterkamp maar hij ontbeerde wel een snackautomaat. Bij Van der Heijden kon je ook aan tafel en als je dan een biefstuk friet bestelde, welnu, dan kreeg je die ook. Kortom, Van der Heijden was toen al wat tegenwoordig een snackaria, culinair cafetaria, restaria of snackrestaurant heet. Ik schat in dat Van der Heijden inmiddels een begrip is in Aalst, want na al die jaren bestaat hij nog steeds, zo weet Google mij te vertellen. Dat iemand anders dan 'de oude' Van der Heijden tegenwoordig de friet en andere etenswaren uit het vet schept lijkt welhaast zeker en dat is dan wel weer jammer, want hoe die man dat deed, friet en ander spul met zo'n heel grote lepel met daarin gaatjes opdiepen uit het borrelende vet, daar kun je je geen voorstelling van maken. Dat was kunst met een grote K, Kunst dus. Nog steeds mag ik graag in friettenten komen. Vaak kom ik daar overigens niet, eigenlijk alleen maar om friet en snacks te halen. Wat me zo treft in frietkotten, om maar eens een Vlaams woord te gebruiken, is dat de tijd er lijkt te hebben stilgestaan. De snackbar van nu verschilt in wezen niet van die van mijn jeugd en dat is een hoog goed. Wat goed is moet je immers niet willen veranderen.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox