Logo deparelvanbrabant.nl


Columns Noël Creemers

Campingleven

Je hebt het gewone en het campingleven. Laatst heb ik ergens gelezen dat kamperen voorziet in de belangrijke oerbehoefte van de mens, zoals onze drang naar vrijheid , onze behoefte aan gemeenschappelijkheid en onze wens om één te zijn met de natuur. Hieraan komen we in ons dagelijks leven niet toe, of in ieder geval in onvoldoende mate.

Op de camping worden we dus weer echt mens, zijn we lekker aan het rommelen in de onderste drie behoeftelagen van de piramide van Maslow. Met enge zaken als waardering, erkenning en zelfrespect zijn we even niet bezig, laat staan met zelfverwerkelijking en –transcendentie. Nee, op de camping gaat het er ons om op tijd bij het toilet te geraken, 's ochtends als eerste bij de campingwinkel te zijn want dan zijn er nog van die lekkere warme croissantjes en je handdoek te leggen op de ligstoel.

En wat we natuurlijk ook graag doen is contacten leggen met andere campinggasten. Zien we elkaar door het jaar heen amper staan en komt er hooguit een zuinig uitgesproken 'goedendag' of 'hallo' uit onze monden als we elkaar eens tegenkomen, op de camping zijn we met z'n allen als bij toverslag enorm saamhorig. We zijn immers allemaal kampeerders, alleen al die bijzondere status bindt ons. Dus wat zie je dan bijvoorbeeld gebeuren op een camping? Zo gauw iemand met zijn camper, caravan of tent voor het eerst op een camping arriveert, wordt hij niet eens heimelijk gemonsterd door de overige kampeerders, die er eens goed voor gaan zitten, bakkie koffie binnen handbereik. Eens kijken wat voor vlees we daar in de kuip hebben! Misschien is wel het een beginnende kampeerder, een amateur als het ware, en dan kan het wel eens lachen worden. Die gasten weten namelijk totaal niet hoe een caravan waterpas te krijgen, een voortent eraan te ritsen of een tent zo op te zetten dat het ook een beetje op een tent lijkt. De kunst is ze even te laten spartelen om dan precies op het goede moment, als ze bijna ten einde raad zijn, de reddende hand toe te steken. En na gedane arbeid komt het onvermijdelijk: "Dit is Joke, mijn vrouw, en ik ben Jaap. De kinderen zijn aan het zwembad. Jullie hebben zeker wel zin in een borrel bij ons op de plaats!"

reageer als eerste
Meer berichten