Foto:
Columns Noël Creemers

Van huiver naar hobby

Column van Noël Creemers

Hoe vaak is me al niet gevraagd wanneer ik me voor het eerst heb gelaafd aan de Godendrank genaamd wijn! Die vraag geeft trouwens te denken. Er zit iets van een vermoeden in dat ik waarschijnlijk op schandalig jonge leeftijd in aanraking ben gekomen met deze specifieke alcoholische versnapering. Alsof wijn te vergelijken is met harddrugs! Het spijt me zeer dat ik al die vragenstellers zo heb moeten teleurstellen, want zo gek jong was ik niet, zo’n 17 jaar, toen ik voor het eerst mijn lippen aan een glas met daarin wijn, rode was het, zette. En nu verwacht u misschien dat ik schrijf: en toen was ik meteen verkocht (want dat is wat je meestal hoort van wijnliefhebbers, dat ze bij de eerste druppel wijn bijna in katzwijm raakten, zo lekker vonden ze het drankje meteen). Niets is minder waar, want ik vond die eerste wijn van mijn leven vooral zuur en in het geheel niet dorstlessend . Liefde bij de eerste teug was het dus bepaald niet. Maar er zat in wijn ook iets wat me intrigeerde, fascineerde en dat maakte dat ik niet lang na dat eerste mijn tweede glas achteroversloeg, o nee, dat zeg je niet bij wijn, ik bedoel natuurlijk mijn tweede glas wijn savoureerde. Een andere wijn was het overigens niet, want bij ons thuis werd maar één soort wijn geschonken en dat was de La Chasse du Pape, in de rode uitvoering, een wijn uit het zonnige zuiden van Frankrijk. Dat tweede glas kwam me al minder vreemd voor dan het eerste. Kennelijk begon ik al een beetje te wennen aan de smaak van wijn. En zo kwam het dat ik na mijn ongeveer dertigste glas, gelukkig niet allemaal ‘paapjes’, wijn lekkerder begon te vinden dan bier, iets wat mijn oudere broers, die toen nogal van het gerstenat waren, maar moeilijk konden begrijpen en waarderen. Van rood ging ik naar wit en weer terug, en in de zomer schrok ik niet terug voor rosé. Heel stiekem, echt, niemand zag het, ging ik over wijn lezen en ook betrapte ik me er op dat ik op vakantie in Frankrijk langzamer ging rijden als ik links en/of rechts wijngaarden ontwaarde en afboog als langs de weg een bordje stond met daarop ‘CAVE’, ‘DÉGUSTATION’ of iets vergelijkbaars. Kortom, ik was niet meer te redden, het zogeheten wijnvirus, excusez le mot, had me bij de kladden. Het is niet anders.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden