Foto:
Columns Noël Creemers

Oproep tot doorbijten

Column van Noël Creemers

De scholieren van deze tijd hebben het lang niet gemakkelijk. Tijden hebben zij, veelal starend naar een schermpje noodgedwongen thuis aan keukentafel of bureautje doorgebracht, met op de achtergrond die normaal zo gezellige, maar nu storende huiselijke geluiden. Geen direct contact met docenten en klasgenoten, je moet er niet aan denken. Zelfs de grootste schoolhaters moeten het fijn hebben gevonden toen enige tijd geleden het klassikale onderwijs weer werd opgestart. Maar de dreiging blijft! Er hoeft maar ‘dit’ (knippen met vingers) te gebeuren en ze zitten weer thuis, denk maar aan die school in Bladel. Misschien helpt het jullie als ik iets vertel over hoe het er in onze tijd aan toeging, want ook toen was naar school gaan lang geen lolletje. Zo ontbeerden wij een computer en aanverwante apparaten, nog sterker, die bestonden toen helemaal niet! Wij moesten het doen met een telraam, Prisma woordenboeken, onduidelijke globe of beduimelde Bosatlas. In geval we iets niets wisten dan waren we aangewezen op het documentatiecentrum, ook wel schoolbibliotheek genoemd, waarin zich nooit de boeken bevonden die je nodig had. Ja, als je het geluk had dat je ouders wat te makken hadden, dan was daar thuis de veeldelige Grote Oosthoek of Winkler Prins, encyclopedieën waren dat. Er stond veel in, alles wat een mens toen moest weten, maar echt nooit datgene waarnaar je op zoek was. En dan ons schoolgebouw! Dat was 100% ongezellig en oncomfortabel met zijn veel te hoge plafonds, tochtige ramen en oude mannetjesgeur. Het was de naargeestige werkplek voor bijna zonder uitzondering op meester Kwel, bekend van de strip Billie Turf (‘google’ deze naam maar even), gelijkende docenten. Je leerde een hoop van die lui, maar wat was je terugfietsend naar huis altijd blij dat je het er weer levend vanaf had gebracht. Eenmaal thuis kreeg je van je moeder een zuinig kopje thee en dan was het al snel, hup hup, naar boven jij, aan de studie. Nooit was je klaar, het huiswerk was altijd teveel. Kortom, ook geen fijne tijd, maar we hebben niet versaagd en doorgebeten. En nu zijn wij trots op tot waar wij dit land hebben gebracht.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden