Foto:
Columns Noël Creemers

Tweede golf

Potverdrie, heeft dat coronavirus ons toch weer fors bij de kladden! Na een periode van betrekkelijke rust op het virusfront, lijkt het erop dat we sinds begin september afstevenen op een herhaling van wat we in vooral maart en april van dit jaar hebben meegemaakt. Niet dat het als een totale verrassing kwam toen het virus zich meer en meer aandiende. De experts, en dat zijn er nogal wat in Nederland maar vast ook elders, hadden ons al gewaarschuwd: die tweede golf komt er hoe dan ook, de vraag is alleen wanneer precies. Maar ondanks de omineuze uitspraken dezer deskundigen hoopten we met z’n allen dat het virus aan onze deur voorbij zou gaan, dat het virus iets zou hebben van, laat ik Nederland maar eens niet lastigvallen, dat land heeft het toch al zwaar genoeg. Het heeft niet zo mogen zijn, helaas. Stormenderhand neemt corona weer bezit van ons land en het is, begrijpelijk genoeg, meteen weer alle hens aan dek. We worden overspoeld door door de rijksoverheid maar ook lagere overheden getroffen maatregelen en richtlijnen. Het zijn er zoveel dat menigeen echt niet meer wat nu precies zeker wel moet en absoluut niet mag. En of alleen die ge- en verboden al niet teveel zijn voor ons, hebben we ook nog eens te maken met zogeheten adviezen, waarvan er enkele boterzacht en andere behoorlijk klemmend zijn. Zelf durf ik de deur nauwelijks meer uit, niet vanwege de dreiging van corona, maar omdat ik bang ben de een of andere (nieuwe) regel, waarvan het bestaan aan mijn aandacht is ontsnapt, te overtreden. Werkelijk, het leven is er sinds een goede maand niet gemakkelijk op geworden. En dan te bedenken dat al die maatregelen, verordeningen, adviezen en voorschriften niet bedoeld zijn om ons te pesten, maar om ons tegen dat virus en zeker ook tegen onszelf te beschermen. Mijn zegen heeft de overheid. Ik heb er alle vertrouwen in dat Rutte en consorten het beste met ons voorhebben. Ik vind het knap wat die mannen doen en prijs me gelukkig dat ik in Nederland woon en niet in, om maar wat te noemen, Brazilië of de Verenigde Staten. Ik vaar maar al te graag op hun kompas mee door de woelige baren. Mij zul je niet snel aantreffen aan wal, waar het steeds drukker lijkt te worden met beste stuurlui.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden